Róża w Persji i za czasów Karola Wielkiego
W Persji róża uważana była za "królową ogrodu". Róża była tak ważna, że słowo róża oznaczało ich języku dokładnie kwiat, czyli róża nie była uważna za rodzaj kwiatu, była tożsama z kwiatem. W VII wieku Persja została podbita przez Arabów, wraz z ziemią arabowie przyjęli od Persów miłość do tych pięknych kwiatów, posiedli również umiejętności w hodowaniu róż. Żyjący w Persji znany poeta i matematyk Omar Chajjam uznał, że róża to symbol perfekcji, zażyczył sobie po śmierci pochować go w takim miejscu, by północny wiatr mógł na jego grobie rozsiewać płatki róż. Jeżeli chodzi o miłość Karola Wielkiego do tych pięknych kwiatów, to również został porażony tym uczuciem. Wydał nawet edykt w którym przykazywał miastom uprawę zarówno drzew owocowych, jak i krzewów ozdobnych. W edykcie róża była wymieniona na pierwszym miejscu. W Europie to róża francuska sprawiła, że zwiększyło się zainteresowanie tymi kwiatami. Róże francuskie przybyła do Europy najprawdopodobniej przed 1300 rokiem z Ziemi Świętej. Róża ta charakteryzowała się zarówno ładnym jak i silnym zapachem, zapach ten był równie intensywny po uschnięciu płatków.